Spring naar inhoud

Wat suiker met je doet

Al jaren eet ik naar volle tevredenheid volgens een mengelmoes van paleo- en oerprincipes. De basismotivatie leen ik van Jamie Oliver; "voeding hééft geen ingrediënten, voeding IS een ingrediënt!" Ik eet niets waarvan ik niet weet wat erin zit. Daarnaast kies ik voor geen granen, lactose, peulen én geen suiker, als dat niet in hele voedingsmiddelen komt zoals groente en fruit.

"Waarom?" hoor ik je bijna denken...

Omdat ik ernstig en levensbedreigend (volgens mijn dokter) ziek was! Naast dat ik zeker 25 kilo te zwaar was volgens de BMI-meetlat en ik geen energie meer had om te bewegen, bleek ik met torenhoge bloeddruk 'gezegend' te zijn. Die bloeddruk was wel een dingetje; tot zes jaar eerder was ik bloeddonor en van verhoogde bloeddruk was in de twintig jaar ervoor geen enkele keer sprake geweest. Ondanks dat ik eigenlijkbelachelijk slecht voor mezelf zorgde; de ratrace van carrièrejagen, eigen bedrijf, weer een baan, jagen naar een gelukkig leven, blije man, dito kindjes, koophuis, scheiding, noem maar op. Je kent de stressoren wel.

En dan dat gewicht he? Die 25 kilo had ik aan zien komen. Ik bezit een weegschaal thuis. Én ik ben sinds mijn vroege puberteit een ervaren diëter. Ik volgde bijvoorbeeld regimes als Weight Watchers (mager eten en suikervrije frisdranken) en het Montignac- of Atkinsdieet (wel vet en geen koolhydraten). Ik detoxte méér dan eens, ja ook met zuurkoolsap of ik liet me dieettechnisch begeleiden bij een sportschool tijdens extra dure lessen. Oh mán, ik héb door de jaren heem 's ochtends wat liters warm citroenwater naar binnen geslagen! En natuurlijk 'deed' ik ook het brooddieet (om de dag alleen maar brood), het soepdieet (alleen maar soep), het vloeibare dieet (shakes, shakes en nog eens shakes), crashdieten, al dan niet met eiwitshakes, 'smakelijk' gemaakt met smaak- en zoetstoffen. Het zal je niet verbazen dat ik in mijn late puberjaren anorexia doorleefde, waarna ik járen worstelde met boulemische symptomen. Bijna veertig jaar(!) heb ik een verstoorde relatie met eten gehad. En nóg, als ik me eens niet zo blij voel, is de éérste neiging; 'food!!'.

Oh, en ik viel wel af hoor, ik kon het alleen niet volhouden! Bij Weight Watchers werd ik gek van het calorieën/puntentellen, bij Atkins miste ik na verloop van tijd het fruit. Tja, en de shakes…. wat moet ik daaraan uitleggen?
Eenmaal afgevallen en een nieuwe kledingcollectie rijker, ging ik langzaamaan weer ‘normaal’ eten en drinken. Biertjes en wijntjes, (veel) koffie én suikervrije frisdrank, want in die tijd was met mantra: 'suiker is slecht voor je, light is de oplossing'. Ook mijn eten was ‘gezond’ volgens het voedingscentrum. Ik kookte en bakte dat het een lieve lust had, gebruik makend van alles wat mijn leven als fulltime werkende moeder makkelijker maakte.
Pastasauzen, woksauzen in soorten en maten, kruidenmixen, liters (versgeperst)fruitsap en bak- en braadproducten, noem naar op. En ik liet me maar wat graag overhalen door voedingsclaims als 'biologisch', 'light', 'suikervrij', 'mager', 'vers', 'verrijkt met vitamine...', enzovoorts.
Ik gebruikte mijn magnetron en sapcentrifuge praktisch dagelijks.

Inmiddels weet ik gelukkig beter…

En tóch, om de deelnemers aan mijn programma’s en adviezen goed te kunnen snappen, heb ik mezelf eens als proefkonijn gebruikt. Na jarenlang ontzettend 'schoon' geleefd te hebben, waarvan de laatste 6 maanden ook eens 100% alcoholvrij, startte ik een test waarbij ik JUIST suiker ging eten… Geen verborgen suiker in als ‘gezond’ bekend staande producten, zoals in “That Sugar Film” (onderaan dit artikel zie je de links), maar gewoon snoep (snickers, winegums, stroopwafels, the works!). Ik was ook niet van plan het 60 dagen vol te houden, één week was mijn idee. Mijn gezondheid is me immers liever dan een test.

Wat tóen met me gebeurde... Het is gewoon beangstigend als je bedenkt dat ‘iedereen’ om me heen zich hier dagelijks mee volstouwt. Dat ik dat óók mijn hele leven hiervoor deed…
Mijn lijf ging akuut in stress modus. Mijn bloeddruk verdubbelde. Metéén(!!) En mijn hartslag… mán, je zag de aderen in mijn hals kloppen, ik kreeg de behoefte mijn hart vast te houden, zó ging het tekeer.
Mijn -anders zeer acceptabele- conditie verdween direct en hijgend en puffend volbracht ik mijn dagelijkse powerwalklessen of trok ik mezelf de trap op. Mind you, ik ben een ervaren powerwalktrainer, elke week zo'n 60km op de teller!
Ik viel op elk onzalig moment, voor úren aan een stuk in slaap en ik was niet van de bank af te sláán, zo ‘moe’ voelde ik me.
Mijn maaginhoud verzuurde, ik boerde ook steeds zurigheid op, of -in het gunstigste geval- alleen maar zure gassen.
Puistjes schoten uit mijn huid, vettigheid en verdroging waren mijn acute lot!
En omdat wat je erin stopt er ook weer uit moet, natuurlijk het 'praatje poep': mijn darmen draaide overuren! Vooral waar het gas betrof. Waar ik met 'schoon eten' na elke maaltijd aandrang had ruimte te maken voor een volgende lading en ik zonder moeite en zonder veel papier te gebruiken mijn toiletbezoek had, kon ik nu niet eens meer één keer op een dag poepen. En áls ik al -na lang wachten op de pot- dan eindelijk eens poepte, had ik écht veel toiletpapier nodig om van onderen weer schoon te worden…
Vind je dit een vies verhaal? Kun je nagaan wat mijn darmen ervan vonden. Of mijn lijf in het geheel!

Die week heb ik niet gehaald.

Ik heb het zes dagen volgehouden. En steeds had ik de behoefte na elk slaapje een hele liter(!) water te drinken om van het zure gevoel in mijn lijf af te komen. Aan die behoefte gaf ik hoe dan ook toe. Het was een test hè. Maar het geeft wel aan in welke mate mijn lijf smachtte naar verdunning van -per keer- het equivalent van één handvol winegums, of drie stroopwafels.

Wat ook raar was, is dat ik ondanks het lichamelijk ongemak, na elk moment van de dag zin had in suiker... wéér suiker!! Méér suiker!! De verslaving maakte zich van mij meester!
Ik hoor je bijna denken; suiker zorgt er toch voor dat je je fit gaat voelen? Ja, heel eventjes!! Daarna is je lijf bezig -met alle energie die het in zich heeft- weestand te bieden aan de effecten van de overdosis suiker. Dáárdoor voel je je zónder suikerbommetje zo lamlendig. Dáárom wil je een sportdrankje, of een fruitsapje of een ‘gezonde(?!?) smoothie met lekker veel fruit… Laat je alsjeblieft niet voor de gek houden!! In zo'n smoothie zit al gauw 30% of meer suiker! Ongelooflijk hè?

That Sugar Film

Ik raad je aan That Sugar Film eens te bekijken. Neem er je tijd voor en laat het je allemaal eens goed doordringen. Hier presenteert een man zich als profkonijn en registreert, omringd door de nodige artsen en wetenschappers, de effecten van suiker in zijn lijf. Dit doet hij door 6 weken alleen maar ‘gezonde voeding’ te eten. Gezond geadverteerd, zoals wij ook door Het Voedingscentrum 'voorgelicht' worden. Hij laat zien dat het -zónder snoep of frisdrank te gebruiken- verschrikkelijk makkelijk is 40 theelepels suiker per dag binnen te krijgen. Maximaal(!!) Hij stelde zichzelf een 'redelijke' bovengrens omdat artsen die hem begeleidden anders voor zijn gezondheid vreesde. En het blijkt hem bij tijd en wijle moeite te kosten het ‘maar’ bij die 40 te houden…. Vreselijk veel mensen die NIET zo bijhouden wat ze aan 'verborgen suikers' binnenkrijgen, krijgen -met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid-, dagelijks veelvouden van die 40 theelepels binnen.

Wat ik eigenlijk het ergste van de hele film vind; al aan het begin van de vorige eeuw(!!) was het duidelijk dat veel suiker niet goed voor je is. VIJFTIG jaar geleden werd al BEWEZEN dat suiker méér verslavend was dan cocaïne(!!) en dat onze chronische welvaartsziektes als diabetes, obesitas, hart- en vaatziekten en kanker ALLEMAAL terug te linken zijn op de enorme doses suiker waar we ons lijf jaar in jaar uit mee volstoppen(!!) Kijk eens naar de documentaire/film Fed Up, daar komt het allemaal aan bod. in de link tref je véél meer links aan naar uitzendingen en onderzoeken over dit onderwerp.

En de suiker- en voedingsindustrie maar massa’s en massa’s geld uitgeven om klip en klare bewijzen met beeld en tekst om te bouwen naar aperte leugens om ons te laten geloven dat het allemaal wel meevalt.

Hoe is je Engels?
Deze versie van That Sugar Film kun je GRATIS BEKIJKEN (met Tsjechische ondertitels)
Hier kun je hem Nederlands ondertiteld bekijken voor € 2,99.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *