Spring naar inhoud

Schildklieraandoeningen lijken epidemische vormen aan te nemen. Van alle diagnoses is 80% toe te schrijven aan vrouwen, waarvan zeker 50% (nog) niet is gediagnosticeerd. 84% van de vrouwen met een schildklieraandoening heeft fibrocystische borsten. Is er verband is tussen een lage schildklierfunctie en fibrocystes?

Jodiumtekort leidt tot schildklieraandoening. Jodium is een essentieel sporenmineraal (uit voeding) en is nodig voor elke cel in het lichaam. Het lichaam heeft 12,5 mg / dag jodium nodig voor voldoende werking. Daarvan neemt de schildklier 6 mg / dag, de borsten 5 mg, en de andere klieren, inclusief de eierstokken, ongeveer 2 mg.

De meest voorkomende symptomen van een chronisch jodiumgebrek zijn:

  • Lusteloosheid
  • Moeheid
  • Sloomheid
  • Snel koud krijgen
  • Verminderd libido
  • Tragere hartslag
  • Droge haren
  • Haaruitval
  • Somberheid
  • Depressiviteit
  • Slechthorendheid
  • Abnormale gewichtstoename
  • Constipatie
  • Hese, diepere of krakende stem
  • Pafferig gezicht
  • Gezwollen ogen
  • Droge en opgezette huid
  • Dikke enkels
  • Spierpijn en spierkrampen
  • Geheugenverlies
  • Concentratiestoornissen

Als je vervolgens niets aan het jodiumgebrek doet kunnen er allerlei ernstige ziektes optreden, waaronder:

  • Struma
  • Trage schildklier
  • Overactieve schildklier
  • Geestelijke aandoeningen
  • Groei- en ontwikkelingsstoornissen
  • Overgevoeligheid voor straling
  • Miskramen
  • Sterfte in baarmoeder
  • Geboorteafwijkingen (zowel geestelijk als lichamelijk)
  • Obesitas
  • ADHD
  • Gehoor- en spraakstoornissen
  • Verhoogd risico op bepaalde vormen van hormoongevoelige kanker, zoals borstkanker, baarmoederkanker, eierstokkanker en prostaatkanker

Jodium - bio

Ook oestrogeendominantie en leveroverbelasting kan de oorzaak van vleesbomen en cystes. Oestrogeendominant ben je als de oestrogeen hoog is en de progesteron laag, vanwege de overvloed aan op olie gebaseerde toxines (xeno-oestrogenen) in onze omgeving. Oestrogeen weerhoudt het schildklierhormoon zich te binden aan zijn receptor in elke cel en remt daardoor de opname van jodium. Deze gifstoffen (xeno-oestrogenen) stagneren ook de lever.

Jodium is noodzakelijk voor een gezonde hormoonbalans en groei en beschermt het ons tegen de schadelijke gevolgen van zware metalen en radioactieve straling. Vrijwel elke cel van ons lichaam is afhankelijk van jodium voor een goede werking. Als je lichaam een jodiumtekort heeft neemt het risico op talloze aandoeningen en ziektes toe, Het is  een natuurlijk antibioticum, virusremmer en antischimmelmiddel. Het detoxt door giftige halogenen (broom, fluoride, chloor) te verdringen. Geoxideerd jodium triggert celapoptose of geprogrammeerde celdood, zodat het lichaam zichzelf op natuurlijke wijze kan reinigen.

Van andere voedingsstoffen, zoals antioxidanten, is bekend dat ze het immuunsysteem helpen om cysten op te lossen, zoals lycopeen, een antioxidant in tomaten, rozemarijnextract, groene thee-extract, wei-eiwit en kurkuma, om maar een paar te noemen. Selenium is een ander sporenmineraal dat een krachtige antioxidant is voor zijn rol in de omzetting van T4 naar T3 (bio-actieve vorm), en maakt zware metalen zoals kwik onschadelijk.

De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH) jodium voor volwassenen is 150 microgram. De ADH voor baby’s en kinderen is 50 tot 120 microgram jodium (afhankelijk van de leeftijd) en de ADH voor zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven is respectievelijk 175 en 200 microgram jodium. De Europese Voedselveiligheid Autoriteit (EFSA 2006) heeft een bovengrens vastgesteld. Voor volwassenen is dat 600 microgram jodium, en voor kinderen vanaf 1 tot 17 jaar loopt de aanbevolen dagelijkse maximale hoeveelheid jodium op van 200 naar 500 microgram.

Cystes kunnen verdwijnen met behulp van essentiële mineralen, waarvan voeding de beste bron is. Ons lichaam produceert zelf geen jodium, dus we moeten alle jodium uit onze voeding halen. De rijkste voedingsbron van jodium is zeegroenten, Irish Moss, zeewier en producten die hiervan gemaakt zijn, zoals kelpnoedels en kelppoeder. Ook vis is rijk aan jodium, maar veel vis is vervuild met kwik waardoor het voordeel van jodium in vis teniet wordt gedaan. Kies daarom altijd voor wilde vette vis, zoals sardines, ansjovis en zalm. Akkers en weilanden die dicht bij zee liggen zijn vaak rijk aan jodium, dus groenten die hier groeien bevatten relatief veel jodium en het vlees van dieren die hier grazen ook. Woon je dicht bij zee, koop dan altijd biologische groenten en fruit die afkomstig zijn van lokale boeren.