Spring naar inhoud

Een gezond lichaam is een stúk minder interessant voor ziektes dan een niet zo gezond lichaam. Dat is geen verrassing. Dit geldt ook voor je borsten. En daar kun jij zelf óók wat aan doen.

Kijk, je weet waarschijnlijk dat je zelf je borsten kunt controleren. Maar weet jij dan ook hoe je dat het beste kunt doen? En waarnaar je zoeken moet? Of kijken moet?

Weet in ieder geval dat gezonde borsten géén pijn horen te doen. Ook niet één keer in de maand.

Al decennia zijn we extra alert op borstkanker. Oktober is zelfs internationaal uitgeroepen tot borstkankermaand en wereldwijd lopen massa's -in roze gestoken- vrouwen te hoop om geld voor onderzoek bij elkaar te sprokkelen. En wat mij dan steeds weer verbaast, is dat eenmaal in de 'borstkankerbehandeltrechter', bijzonder weldenkende vrouwen soms angstige patiënten worden. Ze lijken niet meer in staat zich breder te informeren en een kritische vraag komt niet meer in hen op. Wat de dokter zegt gebeurt en wel nu! We weten allemaal dat angst een slechte raadgever is, maar op het moment dat het op borstziektes aankomt, wordt de angst flink aangewakkerd. Waarom is die Borstkankermaand geen BorstGEZONDHEIDSmaand?

Laatst sprak ik in de stad een kennis, van wie ik wist dat ze vorig jaar 'uit de bus was gehaald'. Op mijn vraag hoe het ging, zei ze enthousiast "ja, het gaat goed!" Een korte stilte volgde waarin ik haar hele houding van 'ontspannen' in 'zorgelijk' zag veranderen. "Eigenlijk bedoel ik, 'naar omstandigheden gaat het goed'. Ik schrok. She could have fooled me! Ze zag er fantastisch uit, ze stráálde. Toen ik doorvroeg bleek dat ze een week eerder voor controle bij haar oncoloog geweest en toen hij haar vroeg hoe het met haar ging, reageerde ze ook blij met "het gaat goed". Die oncoloog dus, zei toen tegen haar: "Zijn we de eerste vijf jaar al door? Nee toch? Dan kun jij helemaal niet zeggen dat het goed gaat met je; het gaat je hooguit 'naar omstandigheden goed". En dat papegaaide ze dus na.

Het voelde of ik een stomp in mijn maag kreeg. Moet deze prachtige vrouw, deze lieverd, zich nou écht vijf jaar lang zorgen blijven maken over haar borsten?! Alsof je van stress niet ziek wordt.

En toen ik haar vroeg of ze iemand gesproken had die haar begeleide bij wat ze zélf kon doen voor haar (borst)gezondheid, reageerde ze alsof ze een drol tegen de muur zag kruipen. Nee, iedereen van de mammapoli begeleidde haar in het omgaan met de ziekte, maar niemand sprak over iets anders. Hiermee werd elk controlebezoek voor haar een ware -door angst overheerste- nachtmerrie.

Dit hoor ik van veel vrouwen terug die aanschuiven aan  mijn tafel in de praktijk. Elke keer als de datum voor het controlebezoek in beeld komt, stijgt de stress tot grote hoogte; alleen al het mammogram zorgt voor een knoop in de magen.

Vele tientallen jaren worden 'knappe koppen' zwaar gesponsord voor onderzoek, en ieder jaar opnieuw overlijden veel te veel vrouwen aan (de behandeling) van borstkanker. Het vernietigen (bestraling, chemo, etc.) of verwijderen van kankercellen (operaties/amputaties, etc.) brengt niet het beloofde herstel. Dan rijst bij mij de vraag: "zitten we - met al die jaren ervaring - eigenlijk wel op de goede weg? Is de huidige aanpak wel de enige?"

Elke vrouw (of man) die met borstkanker te maken krijgt is er één te veel! En vergeet dan vooral niet wat het met de omgeving van de patiënt doet! De zorgen en verdriet zijn vaak niet te overzien. 

Ik kan dan ook werkelijk niet begrijpen waarom vrouwen pas tegen de tijd dat ze vijftig worden na gaan denken over het welzijn van hun borsten en dat ze die tot die tijd óf voor lief nemen, negeren of -in het ergste geval- mishandelen door er -uit onwetendheid, daarvan ben ik overtuigd- op een onverantwoorde manier mee om te gaan. En waarom vrouwen van 75  jaar en ouder niet meer 'mee mogen spelen' in het bevolkingsonderzoek is me al helemaal een raadsel. De borstkanker-overlijdenscijfers zijn -met name die laatste groep- torenhoog!

Hoe mooi zou het zijn als we het borstkankercijfer naar beneden kunnen krijgen! Dat steeds mínder vrouwen -of mannen- een telefoontje van hun dokter krijgen met de mededeling "het is waarschijnlijk niet goed", we moeten wat extra onderzoek doen.

Borstgezondheid moeten we bij de bron aanpakken. Als normaal deel van de opvoeding van onze (klein)dochters. Want heb je een aandoening die al anatomisch zichtbaar is, dan is het voor preventie in elk geval al te laat.

Hoe gaaf zou het zijn we álle meiden in de bovenbouw van de middelbare scholen (en in de slipstream hun moeders) kunnen informeren over hoe zij hun borsten gezond kunnen houden! Zodat ze hun borsten niet alleen als ballast of lustobject zien, maar dat ze leren een leven lang blij te zijn met hun borsten. Dat ze op enig moment -met gezonde borsten- kunnen starten aan het bouwen van een gezondere nieuwe generatie dochters en zonen. Met gezonde borsten borstvoedt het in ieder geval een stuk aangenamer!

Een lichaam dat vitaal genoeg is om potentiële ziekteverwekkers zelf onschadelijk te maken gaat ons helpen niet meer zó ziek te worden! Dit vitale lichaam kunnen we zelf bouwen en in stand houden door een gezond leefpatroon (schoon eten, voldoende -normaal- bewegen, goed slapen), een gezond lymfesysteem én gezond beha-gebruik.

Een paar eerste tips!

  • borstel en masseer je borsten dagelijksmarielle van tienen happy healthcare
  • kies je moment om een goed passende beha te dragen, en laat je -liefst beugelloze model- aanmeten door een specialist
  • gebruik een deodorant zonder o.a. parabenen en aluminium
  • laat etenswaren in pakjes, zakjes en potjes in de winkel staan, en laat suiker, tabak en alcohol eens wat vaker staan
  • start met minstens 2x zoveel groenten dan je nu eet en ben matig met fruit (max. 2 stuks per dag)
  • vervang je tandpasta, huidcrème en andere verzorgingsproducten, voor varianten waarvan je de ingrediëntenlijst daadwerkelijk begrijpt. En dit geldt natuurlijk ook voor voedsel.

...lees verder "Maak van oktober BorstGEZONDHEIDSmaand!"

Start chat
1
Waar kan ik je bij helpen?