Spring naar inhoud

Peulvruchten, weet wat je eet

Peulvruchten, weet wat je eet

Peulvruchten zijn heel populair bij vegetariërs, veganisten en bepaalde gezondheidsgoeroe's die ze roemen om hun eiwitten en vezels. Op (andere) gezondheidsblogs krijgen ze vaak veel lof toegezongen. Maar is dat wel terecht?

Peulen zijn de vruchten van de planten uit de vlinderbloemenfamilie. Deze bestaat uit twee vruchtbladen die open gaan aan beide zijden zodra de vrucht rijp is. Peulvruchten zijn zowel de zaden uit peulen als de peulen zelf. Denk dan aan erwten, linzen en tuinbonen, maar peultjes en sperziebonen eet je in zijn geheel. Ook pinda’s en soja behoren tot deze familie.

peulvruchten happy healthcare

Het is mijn missie je bewust te maken over wat er aan de hand is met bepaalde voedingsmiddelen. Dat ze vaak niet zo gezond zijn als ze lijken. Als je eenmaal weet waarmee je te maken hebt, kun je bewust kiezen voor wat goed is voor jou.

Peulvruchten bevatten fytinezuur
Fytinezuur (fytaat) is een stof die zich bindt aan mineralen in je voeding. Daardoor kan je lichaam eigenlijk niets doen met de magnesium, calcium, etc. die in deze peulvruchten (én in de andere voedingsmiddelen van die zelfde maaltijd) zitten.

Dat is op zich niet zo’n enorm probleem, als je op andere momenten maar voldoende andere bronnen van mineralen eet. Als je bij elke maaltijd peulvruchten of van peulvruchten afgeleide producten eet/drinkt…  dan loop je sneller tekorten op. Vooral als je peulvruchten eet als vleesvervanger of vleesvervangers met veel peulvruchten erin, kan dat een probleem zijn.

Fytaat remt ook de vertering van eiwitten af, waardoor deels onverteerd eiwit in je darmen terechtkomt wat weer andere problemen veroorzaakt als een lekkende darm, chronische ontstekingen en allergische reacties. Soja is hierbij een grote boosdoener.

Ons lichaam kan een beperkte hoeveelheid fytinezuur wel aan omdat onze darmflora dit kan afbreken en zo de voedingsstoffen vrijmaken die ons lichaam nodig heeft. Als je kiest voor gemak en kiest voor peulvruchten uit blik/achter glas, krijg je altijd teveel fytinezuur binnen. Tenzij je voor een theelepeltje van dit product kiest.  Fytaat breekt meestal (behalve bij pinda's) deels af als je de rauwe/droge bonen eerst weekt (minstens 18 uur op kamertemperatuur) en dan roostert (pan of oven). Hou er ook rekening mee dat fytaat ook in noten, cacao en spinazie voorkomt.

Peulvruchten bevatten lectine
Lectine is een eiwit dat een plant aanmaakt om zichzelf te beschermen tegen roofdieren. Dat zijn wij ook, als we de vruchten van een plant eten/roven. Lectine draagt bij aan lekkende darm en chronische ontsteking in je verteringsstelsel.

Je merkt hier op korte termijn niet veel van, je krijgt er geen buikpijn van. Op langere termijn echter kan dit grote schade aanrichten; van slechte vitamine- en mineralenopname tot auto-immuunziekte.

Verhitting deactiveert de meeste lectine. Je peulvruchten een kwartiertje te koken, helpt al aardig. Het werkt alleen niet bij alle soorten. Bij pina's maakt dit geen verschil, vermijd deze daarom.

Over het algemeen is lectine niet zo’n groot probleem, alleen als je spijsverteringsproblemen of een auto-immuunziekte hebt. Ben je daarom bewust dat dan een kleine hoeveelheid al een groot verschil kan maken.

Peulvruchten bevatten saponine
Om zichzelf te beschermen, bevatten peulvruchten enorm veel saponine. Dit stofje hecht zich aan de darmwand en richt daar heel wat schade aan wat vaak een lekkende darm veroorzaakt, met alle gevolgen van dien.

Peulvruchten bevatten fyto-oestrogeen
Vooral soja bevat veel fyto-oestrogeen, een plantaardige oestrogeen. Dit is heel wat anders dan natuurlijk (lichaamseigen) oestrogeen/ Het verraderlijke is alleen dat deze stof zich -eenmaal in je lichaam- hetzelfde gedraagt als natuurlijke oestrogeen. Het bindt zich aan oestrogeenreceptoren van je cellen, waar ze veel zwakkere signalen afgeven dan natuurlijke oestrogeen. En omdat die signalen zo zwak zijn, produceert je lichaam éxtra oestrogeen dan nodig, waardoor je hele hormoonsysteem in de war raakt. En hierdoor krijg je grotere kans op problemen met vruchtbaarheid en voortplanting, kanker, astma, diabetes en dementie.

Peulvruchten zijn koolhydraatrijk en voedingsstofarm
Peulvruchten hebben de naam grote hoeveelheden voedingsstoffen te bevatten. En dat is waar. Ráuwe peulvruchten! Bijna alle peulvruchten verliezen deze stoffen bij een bewerking als koken. Alle peulvruchten in blik of achter glas, zijn (voor)gekookt.

Ook hoor je vaak dat peulvruchten een goede eiwitbron zijn. Dit valt zowel kwalitatief én kwantitatief erg tegen, vergeleken bij dierlijke eiwitten/proteïnen. Ze bevatten wél veel koolhydraten, en zijn daarmee een waardevolle energiebron. Tenzij je je koolhydraatinname probeert te beperken.

Peulvruchten bevatten ook behoorlijk wat ijzer, magnesium, kalium en calcium. Alleen door de grote hoeveelheid fytaat kan je lichaam die weer niet goed opnemen.

Voor een maximaal rendement uit je voedingsstoffen per maaltijd, kies je liever iets anders dan peulvruchten.

En dan zijn daar nog de sperziebonen en peultjes
Van deze twee groenten eten we niet alleen het zaad, maar ook de peul zelf op. En omdat de meest schadelijke delen in het zaad zitten, krijg je die -in verhouding- bij sperziebonen en peultjes veel minder binnen. Daarbij worden ze vaak onrijp geoogst en eten we ze vers in plaats van gedroogd, waardoor ze opnieuw minder fytaat en lectine bevatten dan andere peulvruchten. De meeste mensen hebben er ook geen last van.

Conclusie
Neem dus gerust af en toe peulvruchten, áls je de moeite neemt dit grondig voor te bereiden (door te weken en te kiemen) waardoor de schadelijke stoffen zoveel mogelijk verdwijnen.

Om zeker te weten hoe jouw lichaam reageert op peulvruchten, ban ze dan tijdelijk (een maand of twee) uit je menu, om ze daarna weer voorzichtig een plaats te geven.

Laat pinda’s en soja maar liever zoveel mogelijk staan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *