Spring naar inhoud

De stadia van Reckeweg

Dr Heinrich Reckeweg (1877-1944) was een Duits natuurgeneeskundig arts, voegde de leer van de homotoxicologie (de zelfvergiftiging van het lichaam) toe aan de natuurgeneeskunde. Daarmee wilde hij een brug slaan tussen de allopathie (reguliere geneeswijze) en de natuurlijke geneeswijzen. Zijn zoons publiceerden in 1952 de ‘6 fasen leer’. Hierin beschreven zij 6 verschillende stadia die ziektes doorlopen, oplopend van ‘aanwezig’ via ‘lastig en vervelend’ tot mogelijk ‘onherstelbaar beschadigd’. Om je een idee te geven: een kuchje is aanwezig (fase 1), bronchitis is lastig (fase 3) en longkanker is bedreigend voor de gezondheid (fase 6).

Ik beschrijf hieronder kort de 6 fases, zodat voor jou duidelijk wordt waarom 'oude klachten' kunnen terugkeren als je geneest van een recente kwaal. Bijvoorbeeld; als door leefstijlverandering (voeding, beweging, supplementen) je astmatische klachten verdwijnen, kan het zomaar gebeuren dat je eerdere huidklachten terugkeren. Een behandelaar ziet dit als een succes en weet dat dit tijdelijk zal zijn, jij zou kunnen schrikken omdat je de ene klacht niet meer hebt, maar er een andere voor terug krijgt. Laat je daarom begeleiden bij leefstijlverandering. Een orthomoleculair deskundige, herkent dit proces en kan je er over informeren.

1 Uitscheidingsfase

De eerste fase is de staat waarin elk gezond lichaam zou moeten verkeren. Je lichaam:

  • zweet en stinkt bij inspanning -niet als je stil zit!-, overtollige zuren verlaten het lichaam;
  • zo af en toe een puistje heeft waarmee ook afval wordt uitgescheiden;
  • een korte hoge koorts kan produceren om daarmee alle binnengekomen virussen, bacteriën en parasieten verbrandt.

Het immuunsysteem screent alles wat je lichaam binnen komt (via lucht, voeding en vocht, via de mond en huid) op giftige stoffen of bacteriën, virussen en parasieten. Wat niet goed is voor je lijf wordt onschadelijk gemaakt en afgevoerd.
In je lymfebanen worden toxines (gifstoffen), bacteriën, virussen en parasieten, onschadelijk gemaakt en afgevoerd om via het bloed naar je lever en nieren te verplaatsen om vanaf daar alsnog va je blaas en darm het lichaam te verlaten. In mindere mate maar ook een zeer belangrijke uitscheidingsorganen zijn ook je huid en longen (via neus en mond).

Je lichaam houdt zich uit alle macht in balans en reinigt uit zichzelf met bij jouw lichaam passende beweging en voeding, frisse lucht en ontspanning. De realiteit echter laat zien dat ons lichaam -net als onze zeeën, lucht en vuilnisbelten- met een hoop onverwerkt afval blijft zitten. Veel afval kan niet via je huid afgevoerd worden omdat de uitweg dichtgesmeerd wordt met aftershave, deodorant en minerale vetten zoals vaselineachtige producten.
Aluminium in deodorant is daarvan een goed voorbeeld. Het zorgt ervoor dat je niet zweet of stinkt, tegelijkertijd zorgt er ook voor dat gifstoffen de huid niet kunnen verlaten. Die blijven dan in je lijf opgeslagen. Daarbij is aluminium ook nog eens giftig, al varieert de gevaarlijke dosis van mens tot mens.
De 'buffercapaciteit' van mensen speelt hierbij een rol. Die buffer is het onderhuidse bindweefsel. Als hier veel gifstoffen opgeslagen zijn, kost je dat extra mineralen en vitaminen om het daarin opgeslagen te houden en dat maakt je spieren stram en stijf en beïnvloedt het je conditie. Je wordt sneller moe en je geheugen laat je in de steek. Bedenk je ook dat je lever een hoop virussen en ander spul onschadelijk maakt door er een calciumlaagje omheen te bouwen; een galsteen is geboren.

Als gifstoffen te lang in je lichaam blijven zitten -en dat gaat voor de meeste mensen op- komt je in fase 2.

2 Ontstekingsfase

De ontstekingsfase wordt gekenmerkt door –je raadt het al– ontstekingen. Dit zijn overwegend ontstekingen die steeds weer komen en gaan; die dan weer opvlammen en dan weer een tijdje rustig zijn, denk aan acné, bronchitis, middenoorontsteking, amandelen, hersenvliesontsteking en zweten zonder dat je beweegt.
Net zoals in fase 3 heeft in fase 2 je lichaam nog voldoende kracht om zichzelf te reinigen. Je moet dat wel een beetje ondersteunen met bijvoorbeeld prikkeltherapieën zoals sauna, koude en warmte baden en het toevoegen van extra enzymen en goede voeding. Van vitamine C is het al 60 jaar bekend dat het in hoge dosis virussen doodt, áls je lichaam tenminste voldoende energie heeft. In fase 1 en 2 is dit zeker het geval. In fase 3 kan het ook, maar dan wordt het al lastiger.

3 Depositiefase

Depositie betekent afzetting en feitelijk betekent het dat de ontstekingen uit de vorige fases onvoldoende zijn afgebroken om het lichaam te kunnen verlaten. De reststoffen die in het bloed achterblijven, zetten zich af op de minst ‘gevaarlijke’ plekken in het lichaam. Dit zijn de botranden, de aanhechtingen van pezen en spieren en het onderhuidse bindweefsel. Je lichaam ontwikkelt liever een zere knie of desnoods een hernia, dan dat er streptokokken in je longweefsel gaan zitten of erger, richting je hartspier wandelen.
Typische klachten in fase 3 zijn dan ook goedaardige gezwellen van het klierweefsel, chronisch opgezette lymfeknopen (chronisch betekent langer dan 2 weken), blaas- en nierstenen, stoflongen, PMS en pigmentvlekken, zoals de levervlekken die je veel bij oudere mensen aantreft in het gezicht en op de armen en de handen. Hier hebben we de biologische verdeling bereikt en daarmee laten we de 'onschuldige fases' achter ons.

4 Impregnatie fase

Impregneren betekent hier dat de ziekte zich dieper de cel in manoeuvreert, in plaats dat het via lichaamsvocht (lymfe, bloed, zweet, urine, poep) naar buiten wordt gebracht. De cel verzadigt zich met de indringer (parasiet, virus, bacterie) of het gif (zware metalen, alcohol en stoffen afkomstig uit voeding). In deze fase -eigenlijk is dat al vanaf fase 3 zo-, is de darmweerstand niet meer bestand tegen de hoeveelheid gifstoffen waardoor het lichaam van binnenuit langzaam maar zeker verder vergiftigt en je chronische klachten ontwikkelt als: reumatoïde artritis, migraine, poliepen en vleesbomen, astma, maagzweren, schildklierproblemen, insulineresistentie en alle beginnende auto-immuunziekten.

Vanaf deze fase hebben we te maken met serieuze aandoeningen en als je nog niet naar de dokter bent geweest, dan voel je nu de behoefte de (huis)arts of natuurgeneeskundige in te schakelen. Je hebt inmiddels echt last van klachten en je lichaam is niet sterk genoeg meer om de ziekte eruit te zweten met een hoge koorts. Integendeel, door de pijn beweeg je minder of beland je in depressieve stemmingen. Het wordt vanaf nu minder makkelijk om tot heling en genezing te komen. De klachten slaan neer in je lichaam en hoewel het LIJKT dat het periodes heel goed met je gaat (er is geen puistje te zien, geen obstipatie, schijnbaar loopt alles oké), onder de oppervlakte voltrekt zich een heel proces af. Je krijgt vage klachten, al slaag je er nog lange tijd in een normaal leven te leiden.
Je krijgt chronisch vitamines- en mineralentekorten, je wordt vermoeider, je slaapt slechter en je geheugen gaat achteruit. Het gebrek aan goede vetzuren, proteïnes, enzymen en hormonaal evenwicht maakt het voor het lichaam zwaarder de dagen door te komen.

5 Degeneratie fase en 6 Tumor fase

In deze laatste fases raakt je lichaam verder ontwricht en raakt je psyche verder in de knoop; de verwarring neemt toe. Er is geen duidelijke verklaring meer waarom je de klacht hebt , waardoor je zelfvertrouwen achteruit gaat. Je hebt nu te maken met “echte” ziektes zoals: alle vormen van kanker, alzheimer en parkinson, diabetes, aids, kwaadaardige bloedarmoede, COPD, osteoporose en hartaanvallen. Sommigen zijn direct dodelijk, anderen zijn te behandelen. In fase 5 en 6 is de hoeveelheid gifstoffen zo hoog dat het uit het bindweefsel weer terug in het bloed komt en op de organen neerslaat. Een hartaanval wordt nogal eens veroorzaakt doordat een bacterie of virus in de bloedbaan terecht komt. De lever is te laat met deze eruit te filteren en het virus of de bacterie slaat neer op de hartspier en ontregelt de werking ervan. Het gevolg laat zich raden; een plaque van de aderwand schiet los en komt terecht in het haarvatennetwerk van het hoofd met als gevolg een CVA. Het mag duidelijk zijn dat deze klachten een voorgeschiedenis van jaren hebben. Net zoals het feit dat je nooit ‘zomaar plotseling’ in fase 5 of 6 belandt.

Gezien de leer van de verschillende fasen is het credo: Geef niet op. Verlies de moed niet en ga door. Elke ziekte is omkeerbaar, iets wat de epigenetica intussen wel heeft bewezen. Genen kunnen “uit”gaan, maar met voeding, beweging, verandering van omgeving en supplementen kunnen ze ook weer "aan"gezet worden. De inspanning die daarvoor in de laatste 3 fases geleverd moet worden is wel een stuk groter dan in de eerste drie fases. Vaak blijf je ontkennen en bagatelliseer je je klachten of wordt je gezegd dat het "erbij hoort". Voor het oog lijkt het nog steeds of er niets aan de hand is, maar ondertussen lijd je pijn en heb je steeds het gevoel "er af" te zijn

Tot slot

Aan elke ziekte zit een begin en een eind, met de 6 fasen als handvat kun je jezelf ergens plaatsen en nagaan wat voor die fase de beste aanpak is. Zit je in fase 1 dan is enige aandacht op voedingspatroon, beweging en stressmanagement zo af en toe wenselijk. Zit je in fase 2 en 3 dan is actie geboden: bij jou passende (juiste) voeding en supplementen, ontgiften, frisse lucht, bij jou passende beweging, stressmanagement en vooral goede begeleiding. Vanaf fase 4 is het alle hens aan dek en is interventie door een arts/specialist vaak noodzakelijk.

Ga je met goede begeleiding van fase 4 weer terug naar fase 3 dan komen vaak oude klachten weer naar boven. Dat is een goed teken: je bent op weg weer de ‘oude’ te worden.

2 gedachten over “De stadia van Reckeweg

  1. Pingback: - VROUW.en.BORSTEN

  2. Pingback: Wat is thermografie – Borstencentrum Almere

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *