Spring naar inhoud

afvallen is ook leuk

Je hebt van die dagen hè?

Dat je op de afgesproken plek op je Powerwalkgroep van die dag staat te wachten en dat een collega-trainer je aanspreekt en zich hardop afvraagt of jij wel bent wie je bent. We zagen elkaar in mijn vorige leven steeds kort op verschillende -vaak zakelijke- gelegenheden en ze vertelde me dat ze in de war was omdat ze zich mij herinnerde als dikkig, dik in de make-up en met blond haar.
Ze was me uit het oog verloren en hier trof ze me, óverdag, zéker 15 kilo lichter, actief en niet blond meer 😉 

Dat triggerde me voor dit blog. En ik zocht eens wat foto’s bij op. Van mezelf... Toen…

Ik zeg altijd dat ik afvallen niet belangrijk vind, en gezondheid des te meer! Daar lieg ik geen woord mee. Ik VIND gezondheid het allerbelangrijkste wat bestaat. Zonder gezondheid, heb je amper een kans op een blij en fit leven.

En tóch; het is fijn een compliment over je uiterlijk te krijgen, helemaal als dat positief veranderd is, én dat je je gewoon beter voelt!

Ik ben pas gezond geworden toe ik me realiseerde dat ik mezelf, door mijn leefstijl, méér dan eens in situaties had gebracht waarbij ik achteraf alleen maar de conclusie kon trekken: ‘Gek! Je had wel dood kunnen gaan!’. Ernstige aandoeningen, die me steeds weer een krachtige pas op de plaats lieten zetten en waarna ik -eenmaal weer ‘op de been’- gewoon mijn óude gewoontes weer oppakte. Terugkijkend op die decennia (ja, ik was hardleers), werden de aandoeningen ook steeds indringender en ernstiger. Letterlijk dodelijke aandoeningen, waar op enig moment een huisarts me vertelde toen ik daar -vanwege de arbo-/ziektewetrichtlijnen- liet zien, dat ik op die stoel plaats mocht nemen en dat ze de ziekenwagen voor me zou bellen.
De ziekenwagen! Ik was op eigen houtje – met de auto, omdat ik geen energie had om te fietsen- naar haar toegereden en nu moest ik ineens opgehaald worden? Zó ernstig was ik eraan toe, dat deze huisarts me niet meer zónder begeleiding van een medisch team, op straat wilde hebben… Ik ging ook meteen aan de medicatie. Dát zette me wel aan het denken.

Mijn leefstijl moest drastisch op de schop. Ik leefde mezelf anders dood!! Ik was nog geen vijftig en had nog jonge pubers thuis! Alsof er een deur open ging, stroomde alle lessen die ik ooit in mijn opleiding tot Natuurgeneeskundige / Klassiek Homeopaat leerde, weer naar buiten. Dat voeding de basis is van gezondheid; en van ziekte. Een gezond mens kan zichzelf -zonder veel moeite- ernstig ziek eten en een ziek mens kan zich – zonder veel moeite- ook béter eten!

Ik stopte met de medicatie, die slikte ik toen ‘al’ een week en die maakte me snel zieker dan ik al was. Met een in eerste instantie streng voedingspatroon op basis van de paleo-leefstijl, ben ik -letterlijk- binnen één week(!) van mijn potentieel dodelijk hoge bloeddruk afgekomen en die is nóóit meer teruggekomen. Ook verloor ik massa’s gewicht en verdween de pafferigheid als sneeuw voor de zon. Jaren heb ik me streng aan het voedingspatroon gehouden. Zonder moeite, zóveel knapte ik er van op! Als ik eens iets at wat ik -blijkbaar- niet verdroeg meldde mijn lijf dat direct en kon ik dat daarna ook weer eenvoudig laten.

Mijn wijntje/biertje waren me heilig. Mijn hele sociale kring hing er van samen! Altijd vonden we wel een reden om te borrelen. En daarbij; ik was toch goed bezig?

100 dagen géén alcohol

Dat het nog véél beter kon, merkte ik pas toen ik praktisch tegelijk met de start van mijn Powerwalkschool -als challenge- eens 100 dagen géén alcohol besloot te drinken. Op een ‘onmogelijk moment’, in het voorjaar, als de terrassen weer uitgezet werden en ik daar mijn vrienden en zakenrelaties trof. Ik ben voor gek verklaard. En tóch, net als stoppen met roken –dertig jaar eerder- en stoppen met voorbewerkte rommel eten -drie jaar eerder- viel me stoppen met drinken ab-so-luut niet zwaar. Ik mérkte het zelfs niet. Bij festivals, diners en barbezoeken dronk ik water, of thee. Groene thee, altijd 😉 En wat knapte ik daarvan op!! Nog véél meer dan van ‘gezond eten’ alleen!

De 100 dagen zijn misschien al wel 100 dagen voorbij, #hell misschien zelfs wel 200 en ik heb nog steeds geen behoefte aan een ‘echt’ drankje… Zelfs mijn familie en vrienden zijn eraan gewend geraakt. Wat een giller hè?

Ik ervaar geen stress meer, geen werkdruk, ik heb geen blessures van het -vele- sporten, en omdat ik vaak ‘elastieken (sport)kleding’ draag, had ik niet eens gemerkt dat ik ‘ergens onderweg’ 17 kilo was afgevallen!!

Behalve dat ik ervaringsdeskundig ben, heb ik ook opleiding gevolgd om anderen te helpen ook die rust te ervaren, in hun lijf, in hun leven. Ook jij kunt jezelf gezond leven en ik kan je daarbij helpen!!

Hoe?

Neem even contact met me op, dan plannen we een afspraak en via een uitgebreide anamnese stel ik éérst een voedingsschema voor je samen. Ook help ik je deze leefstijl te implementeren in je gezin en help ik je met een passend beweegplan.

Samen verbeteren wij de wereld, jouw wereld!

3 gedachten over “afvallen is ook leuk

  1. GuQin

    Once I initially commented I clicked the -Notify me when new comments are added- checkbox and now each time a remark is added I get 4 emails with the identical comment. Is there any method you'll be able to remove me from that service? Thanks!

  2. Hairstyles

    Admiring the commitment you put into your blog and in depth information you present. It's great to come across a blog every once in a while that isn't the same unwanted rehashed information. Excellent read! I've saved your site and I'm adding your RSS feeds to my Google account.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *